გიორგი იყო. ოცი წლის წინ გარდაიცვალა.ხის ფეხი ჰქონდა, მეორე მიწის. მეზობლად ქალი ცხოვრობდა, ნანა.მისმა შვილმა ცაცხვის ტოტზე დაასრულა სიცოცხლე. ამბობენ ბოლოს გადაიფიქრა, გაბრძოლება სცადა და მაგიტომაც მოსტეხა თოკმა კისერიო. ნანა ტიროდა, ტოტის ქვეშ იჯდა, ყოველ დღე, ისე ტიროდა. ტოტი დასავლეთით გამოსვლოდა ხეს, დასავლეთით მზე ჩადიოდა, მის გასწვრივ. იქვე ამოდიოდა.მივიდა გიორგი, მოჭრა ტოტი და ფეხი გამოითალა. მედლებიც ქონდა გიორგის, რამოდენიმე.ომში იყო და იქ მისცეს, უმეტესობა მას შემდეგ. ექვს თვეს იბრძოდა, შემდეგ ტყვედ იყო სამი წელი. უკაცოდ დარჩენი გერმანიაში ვიყავი ტყვედ, სამი წელი. ფეხიც სწორედ იქ მოაჭრეს. არაფრით იყო გამორჩეული გიორგი. ჩვეულებრივი პაპა იყო, ანდაც ბაბუა. რჯულძაღლო ჰქონდა აჩემებული, ყველგან ხმარობდა. შვილიშვილები დღესაც ჰყვებიან მის შესახებ.მის გინებასაც კი სიყვარულით იხსენებენ. ალბათ ეს გამოარჩევდა მას სხვებისგან. ექვსი შვილი ჰყავდა გიორგის, ერთი ცოტახანს. შვილიშვილებიც ჰყავდა, შვილთაშვილებიც.მე ერთს ვიცნობდი, ტოქსინის კაცს ეძახდა. შემდეგ მოკვდა. ცოტახანს იყო ტოქსინისა, ახლა მიწაა. აგურს აკეთებდა გიორგი, სახლიც ააშენა მისგან. გიორგიმ იცოდა რომ მეგობრისთვის საათის გინება არ შეიძლებოდა. გიორგი არ იცინოდა, ხითხითებდა ხოლმე და ულვაშებზე ხელს ისვამდა. უკაცო გერმანიაში ვიყავი ტყვედ, ქართველი კაცი. ულვაშებზე ხელს ისვამდა და ისე ხითხითებდა ხოლმე. ზაპოროჟეცს სჩუქნინდნენ ხოლმე გიორგის, როგორც ომის მონაწილეს, როგორც გადარჩენილს. ბევრჯერ აჩუქეს, მაგრამ ძველი მიჰყავდათ. შემდეგ ომი იყო, გარდაცვალებამდე ცხრა წელი აკლდა. ომის შემდეგ ჭიქების ნაბორს ჩუქნიდნენ ხოლმე, ექვსჭიქიანს. ნაბორი უკან არ მიჰქონდათ. ოქრო დაუტოვა მამამ გიორგის. მიწაში ჩაფლული. მან ვერ იპოვა. სხვამ იპოვა, ოღონდ ლურსმანი. ერთ-ერთ შვილს განსაკუთრებულად უყვადა გიორგი, ვერ მიატოვა. ახლაც მის ფეხთან თავი უდევს და ისე სძინავს, თუმცა გიორგი აღარ არის ოცი წელია. თავსა და ფეხს შორის ცაცხვი ამოვიდა. ალბათ მოჭრიან.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
13. მადლობა რომ წაიკითხეთ. სტილისტურ შეცდომებს რასაც ვნახავ, ვეცდები გავასწორო. ნაბორს არ შევცვლი. მგონია უკეთესად გადმოსცემს იმას რა. მსურდა მეთქვა მადლობა რომ წაიკითხეთ. სტილისტურ შეცდომებს რასაც ვნახავ, ვეცდები გავასწორო. ნაბორს არ შევცვლი. მგონია უკეთესად გადმოსცემს იმას რა. მსურდა მეთქვა
12. საკმაოდ ექსპრესიული მინიატურული პროზაა.
თუმცა, ბარბარიზმი "ნაბორი" სასწრაფოდ შესაცვლელია "ნაკრებით" და, საერთოდაც, სტილისტურად გვარიანადაა ხელი შესავლები. საკმაოდ ექსპრესიული მინიატურული პროზაა.
თუმცა, ბარბარიზმი "ნაბორი" სასწრაფოდ შესაცვლელია "ნაკრებით" და, საერთოდაც, სტილისტურად გვარიანადაა ხელი შესავლები.
11. მეც გამიხარდა თვალს რომ ადევნებ და მოგწონს. მადლობა. :)
მეც გამიხარდა თვალს რომ ადევნებ და მოგწონს. მადლობა. :)
10. ანუ ტყუილად ვიჭაჭები და არაა პოეზია რახან ამდწნი მეუბნებით, :)))) კი ბატონო, მივწერ, მელზ მართლა გამიხარდა შენი მოწონება 4 თუ 5 წლის წინ რომ გაიმარჯვე თუ საპრიზოში მოხვდი ლექსების კონკურსი რომ იყო, მაგის მერე ვადევნებ ტვალს შენს შწმოქმედებას და ძალიან მომწონს, მადლობა რომ წაიკითხე და შემიფასე ანუ ტყუილად ვიჭაჭები და არაა პოეზია რახან ამდწნი მეუბნებით, :)))) კი ბატონო, მივწერ, მელზ მართლა გამიხარდა შენი მოწონება 4 თუ 5 წლის წინ რომ გაიმარჯვე თუ საპრიზოში მოხვდი ლექსების კონკურსი რომ იყო, მაგის მერე ვადევნებ ტვალს შენს შწმოქმედებას და ძალიან მომწონს, მადლობა რომ წაიკითხე და შემიფასე
9. მომეწონა. იქნებ ადმინს სთხოვოთ და ჟანრი შაეცვლევინოთ.
მომეწონა. იქნებ ადმინს სთხოვოთ და ჟანრი შაეცვლევინოთ.
8. არაბულ ბაღათერ არაბულ ბაღათერ
6. ჰო, ასეც შეიძლება. მართლაც, თვითონ გადაწყვიტონ.
ჰო, ასეც შეიძლება. მართლაც, თვითონ გადაწყვიტონ.
5. ჩუმად დაგვესხნეს იმ წელს ქისტები, — ერთ დღეს მთლიანად დაანგრიეს ამღა და ჭიმღა, სოფლად ადინეს სისხლის ღვარები... არვინ დაინდვეს, — არც მოხუცი, არც ქალ-დიაცი, ბალღბულღებიც ცეცხლში ჩაბუგეს, მარტო გაბურებ სამ ძმა მაკლეს, — ერთმანეთზე მჯობნი ვაჟები, ოჯახებით სუ ამასწყვიტეს... იმათგან მხოლოდ ხირჩლაის ცოლ — ძილუა გადარჩა, — ბალღასთან ერთად წყემსობაში ყოფილიყვ წასულ... ამ ამბის მნახველ სუ შაიშალა, თმან გაიშალნა, მძივნ ჩაიშალნა ბედ-იღბალიც მწარედ დასწყევლა, — თემ-სოფელი ტირილით შასძრა... — რას სჩადივ, რასავ? თავის მაკვლით რაღას უშველავ, ჩვენაც მაგნაირ დღეში ვართავ, — უთხრეს ქალებმა... — მამშორდითავ, არა მითხრათავ, თქვენ ნაუბარ არა მამდისავ, არავის ნახვა აღარ მინდავ, ეეს ბალღიც რადარ მაკლესავ!.. — რას ამბობავ, ხვარ აირიევ, ამა ყმაწვილს რაღას ერჩივ, ღმერთ უშველავ, გადაგირჩინავ!.. — მაგის ყოფას რა აზრი აქვავ, არც ბიძანივ, არც ბიძაშვილნივ — აღარვინ ჰყვანავ... ხვალ ქისტებს უნდა წაუყვანავ, იმათ მივუგდავ, მამ-ბიძათავით ეგიც მაკლანავ, იქნებ გაძღანავ ჩვენის სისხლითავ... არ დაიშალა ძილამ, ნათქვამი თავისი მაინც გაიტანა, მეზობლებსაც არა უსმინა და ბალღიანად ქისტეთ ჩავიდა... — ეეს დაგჩათავ მასაკლავივ, მაგიყვანეთავ, გულიც რასაც კი გიბრძანებსთავ, ის უყავითავ!.. ...გამოხდა ხანი... ოცჯერ აენთო გაზაფხული და ოცჯერ ჩაქრა, ოცჯერ ზამთარმა გაანათა არხოტის მთები... არც ძილუკა, არც იმის ბალღი არ ახსოვდა უკვე არავის... მხოლოდ ზოგჯერ ამვლელ-ჩამვლელი თვალს მოჰკრავდა ჭერხოს კართან მჯდომარე დიაცს თვალცრემლიანი რო გასცქეროდა ქისტეთის მხარეს... — ადექივ, ქალო, შინ შაედივ, მაგ ყინვაში რას უზიხარავ, — შეუძახებდნენ მეზობლები... — ჯოჯოხეთში ვარ შასასვლელივ, სახლში რა მინდავ, მე, ცოდვიანმავ, შვილ დავჰკარგევ, მასაკლავად ქისტებს მივუგდევ — მწარე ცრემლით მოსთქვამდა ქალი... ... ერთ დღესაც სოფლად ხმა გავარდა: მთაზეით ქისტებ თეთრ დროშაით ჩამადიანავ, თან ცხვარ-ძროხაიც მაუდისავ არხოტისკესავ... ... ოცდამეერთე გაზაფხულზე გამაჩნდეს ქისტებ, ცხენებით ჭალას ჩამაეფინნეს,—
ძილას მიგდებულ ბალღთან ერთად ამღას მაადგნეს, გაზრდილი შვილი, _ ცოლშართული, სამი ვაჟით მგლოვიარე დედას მაჰგვარეს... ...ბევრა გვყოლია ეგეთა მტერიც..
აგია, მაგიური რეალიზმის პოეზიის მაგალითი, ჩემი საყვარელი ლექსია, უკვე 4 კვირაა... :)))) ჩუმად დაგვესხნეს იმ წელს ქისტები, — ერთ დღეს მთლიანად დაანგრიეს ამღა და ჭიმღა, სოფლად ადინეს სისხლის ღვარები... არვინ დაინდვეს, — არც მოხუცი, არც ქალ-დიაცი, ბალღბულღებიც ცეცხლში ჩაბუგეს, მარტო გაბურებ სამ ძმა მაკლეს, — ერთმანეთზე მჯობნი ვაჟები, ოჯახებით სუ ამასწყვიტეს... იმათგან მხოლოდ ხირჩლაის ცოლ — ძილუა გადარჩა, — ბალღასთან ერთად წყემსობაში ყოფილიყვ წასულ... ამ ამბის მნახველ სუ შაიშალა, თმან გაიშალნა, მძივნ ჩაიშალნა ბედ-იღბალიც მწარედ დასწყევლა, — თემ-სოფელი ტირილით შასძრა... — რას სჩადივ, რასავ? თავის მაკვლით რაღას უშველავ, ჩვენაც მაგნაირ დღეში ვართავ, — უთხრეს ქალებმა... — მამშორდითავ, არა მითხრათავ, თქვენ ნაუბარ არა მამდისავ, არავის ნახვა აღარ მინდავ, ეეს ბალღიც რადარ მაკლესავ!.. — რას ამბობავ, ხვარ აირიევ, ამა ყმაწვილს რაღას ერჩივ, ღმერთ უშველავ, გადაგირჩინავ!.. — მაგის ყოფას რა აზრი აქვავ, არც ბიძანივ, არც ბიძაშვილნივ — აღარვინ ჰყვანავ... ხვალ ქისტებს უნდა წაუყვანავ, იმათ მივუგდავ, მამ-ბიძათავით ეგიც მაკლანავ, იქნებ გაძღანავ ჩვენის სისხლითავ... არ დაიშალა ძილამ, ნათქვამი თავისი მაინც გაიტანა, მეზობლებსაც არა უსმინა და ბალღიანად ქისტეთ ჩავიდა... — ეეს დაგჩათავ მასაკლავივ, მაგიყვანეთავ, გულიც რასაც კი გიბრძანებსთავ, ის უყავითავ!.. ...გამოხდა ხანი... ოცჯერ აენთო გაზაფხული და ოცჯერ ჩაქრა, ოცჯერ ზამთარმა გაანათა არხოტის მთები... არც ძილუკა, არც იმის ბალღი არ ახსოვდა უკვე არავის... მხოლოდ ზოგჯერ ამვლელ-ჩამვლელი თვალს მოჰკრავდა ჭერხოს კართან მჯდომარე დიაცს თვალცრემლიანი რო გასცქეროდა ქისტეთის მხარეს... — ადექივ, ქალო, შინ შაედივ, მაგ ყინვაში რას უზიხარავ, — შეუძახებდნენ მეზობლები... — ჯოჯოხეთში ვარ შასასვლელივ, სახლში რა მინდავ, მე, ცოდვიანმავ, შვილ დავჰკარგევ, მასაკლავად ქისტებს მივუგდევ — მწარე ცრემლით მოსთქვამდა ქალი... ... ერთ დღესაც სოფლად ხმა გავარდა: მთაზეით ქისტებ თეთრ დროშაით ჩამადიანავ, თან ცხვარ-ძროხაიც მაუდისავ არხოტისკესავ... ... ოცდამეერთე გაზაფხულზე გამაჩნდეს ქისტებ, ცხენებით ჭალას ჩამაეფინნეს,—
ძილას მიგდებულ ბალღთან ერთად ამღას მაადგნეს, გაზრდილი შვილი, _ ცოლშართული, სამი ვაჟით მგლოვიარე დედას მაჰგვარეს... ...ბევრა გვყოლია ეგეთა მტერიც..
აგია, მაგიური რეალიზმის პოეზიის მაგალითი, ჩემი საყვარელი ლექსია, უკვე 4 კვირაა... :))))
4. მადლობა, რომ წაიკითხეთ, მაგაზე ვიფიქრე სად გამომექვეყნებინა, მესმის კინიატურულ პროზას გავს, მაგრამ მგონია ტუ კარგად დავაკვირდებით მაგიური რეალიზმის პოეზიის მსგავსიცაა, არ ვიცი ზუსტად, თუ ამ. კომენტარს წაიკითხავენ ადმინისტრაციაში დაე თავად გადაწყვიტონ რომელია :))) მადლობა, რომ წაიკითხეთ, მაგაზე ვიფიქრე სად გამომექვეყნებინა, მესმის კინიატურულ პროზას გავს, მაგრამ მგონია ტუ კარგად დავაკვირდებით მაგიური რეალიზმის პოეზიის მსგავსიცაა, არ ვიცი ზუსტად, თუ ამ. კომენტარს წაიკითხავენ ადმინისტრაციაში დაე თავად გადაწყვიტონ რომელია :)))
3. არვიცი რატომ,მაგრამ ძალიან მომეწონა! 5 ! არვიცი რატომ,მაგრამ ძალიან მომეწონა! 5 !
2. მაგარია! 5 ოღონდ პროზაა
მაგარია! 5 ოღონდ პროზაა
1. რატომ მოხვდა ეს პოეზიის რუბრიკაში? მინიატურული პროზაა რატომ მოხვდა ეს პოეზიის რუბრიკაში? მინიატურული პროზაა
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|