ხელი არ ახლოთ, ამ სარკმელს შვენის
წარსულის მტვერით ძველი აკიდო...
ვინ დააჩნია, ვინ დაახატა
ამ სარკმლის მინებს კვალი საჩინო...
ძველ იარებში გამოკრთის ღამე,
ბებერ პანოებს დასდის ცრემლებად...
რა მეწამულად ციმციმებს მთვარე,
რა გვეშველება, რა გვეშველება...
ეს მერამდენედ გავხსენით ზეცა
და მერამდენედ ვეწვიეთ ლანდებს,
ეს მერამდენედ გვათოვა სევდამ,
ეს მერამდენედ გულის ხმა  დავგმეთ...
თუ მტრედისფერი არ მოვა დილა,
ამ მოლოდინსაც ერთ თასად დავლევ....
ღამეს დავისვამ სასძლო_სასიძოდ
და ერთად წავალთ ნატვრებში სადმე...
არ გინდათ სული გამოაჩინოთ?
არ გინდათ, მტვერში თქვენც ნახოთ  რამე?
მაშინ მოძებნეთ ძველი
სარკმლები,
და მიესალმეთ  ამ ლაციც ღამეს...