მე ვგავარ ამინდს - უადგილო სიცივე, წვიმა...
ვეღარ გავიგე მიზეზების და ვიღებ შედეგს.
ჰო, იშვიათად, როცა გხედავ მონიტორს მიღმა,
მაშინ ვმშვიდდები, ვთბები მაშინ და ასე შემდეგ...
შენ ბავშვური ხარ, დიდ თვალებში ფაქიზად იცი -
სულის სიღრმიდან ამოუშვებ გზავნილს - დარდიანს,
როგორც ის ბოთლი, წერილითურთ და დილის ნისლში
შევდივარ ზღვაში, მერე რა რომ ცივი წყალია...
აქ იდეაა განმსაზღვრელი და არა სხვა რამ.
აქ კლასიკაა ისტორიის და ვთბები ამით.
ალბათ იეჭვებ, გიზიარებ ფიქრებს და ვარამს
და სხვათა შორის, წერილს მომწერ მაისის ღამით.

10.05.2020