აი, ქალი! დამამუნჯა  და ვირევი.
ისეთია, რომ დაგღუპავს  გადამწვავს,
აღარ მჯერა გუგულის და გვირილების,
კარგად მიცნობ, არც ბოშების არა მწამს.
მმკითხაობენ: ასეთი არ შევიყვარო,
რომ დილამდე მომირჩება იარა,
ჯადოებით მპირდებიან  მთელს სამყაროს,
ქალმა  ჩემს წინ, ქუჩა  ჩამოიარა.

Булат Окуджава

Эта женщина! Увижу и немею.
Потому-то, понимаешь, не гляжу.
Ни кукушкам, ни ромашкам я не верю
и к цыганкам, понимаешь, не хожу.
Напророчат: не люби ее такую,
набормочут: до рассвета заживет,
наколдуют, нагадают, накукуют…
А она на нашей улице живет!