ხის ტოტებს ᲨევეფაროᲗ , იანინა.
ქალაქები იწვის Თურმე .
ხეებᲨი დავრᲩეᲗ , იანინა .
ფოᲗლებს ᲨევერიოᲗ .
ᲦმერᲗმა Შეგვიყვარა , მგალობელო ,
მიწები გაიმეტა , მოგვმადლა .
ნაცრისფერ ჰორიზონტზე რა ვაკეᲗოᲗ ,
ქარები წაიᲦებენ , ქარები
და Ღამეებს წაგვარᲗმევენ Ჭის სახლები .
ხის ტოტებს ᲨევეფაროᲗ , იანინა !

მე მარტო ვარ და Შენ Შვიდი ,
მე არეული და Შენ მᲨვიდი .
მე გავაᲗდები და გავლოᲗდები ,
Შენ ატირდები და გამᲨორდები .

დედას გეფიცები , მგალობელო ,
აქ უკეᲗესია ბევრად .
ახლა დავიᲫინოᲗ და ეგ კოᲨმარები
არაგვს გავატანოᲗ ხვალისაᲗვის .
ქალაქები იწვის გეფიცები ,
ხეებᲨი დავრᲩეᲗ , იანინა .