და ტკივილისგან დასუდრულ ჟვავებს
რა მონდომებით ვაშორებ რცხილას.
სიმართლე არის ერთგვარად მჟავე,
ტყუილმა ტკბილი სიტყვებით მცხრილა.

ქარები გრძნობენ შოპენს და შუმანს,
მხნეობა მოაქვთ წაბლსა და ირგას.
ხეები სდუმან.. ხეები სდუმან
რწმენა კი მართლაც უბრალოდ გმირს გავს.

ისე ვუშვერდი არაზანს კისერს,
მოწყვეტილ ყვავილს მოვჰგავდი ვაზის;
მაგრამ დგებოდა შობა და მყისვე
უბრუნდებოდა სიცოცხლეს აზრი.

მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2021 წ.