 | ავტორი: გილო ჟანრი: პოეზია 20 დეკემბერი, 2021 |
ისეთი დღეა რომელიმე კონფესიის აღმსარებლობა დამატებითი სამსახურივით რომ უნდა შეითავსო, მცირე დანამატის მოლოდინში, საერთო ჯამში პრომლემებსაც შეამსუბუქებს, ხალხს შეერიო, მაგრამ გვიანია. დილას სუდნოსავით გადავღვარე სიტყვების ორომტრიალი სოციალურ ქსელში. ვიჯექი კოპწია ჟალუზით მოხდენილ ფანჯარასთან და ვუყურებდი ასფალტის გამორჩეულ მონაკვეთს, ჩავრდნილი ადგილიდან წყლის დაზიანებულ მილს თუჯის ბაკანი მოუჩანდა, მასში გამავალი ნარეცხი ცხოვრებასავით მიედინებოდა ჭებში დასაწრეტად. არც კი ვაქცევდი ყურადღებას გაზონზე ამოჩიჩქნილ მიწას, რომელიც ალბათ გაიზმორა კიდეც და გამომშრალი მოძრაობით მომდევნო ეტაპზე გადასვლის ნიშანი მომცა. ამასობაში მეზობლის დაქოქილი მანქანაც დაიძრა, შლაგბაუმთან შეჩერდა, ტაქსის ტრაფარეტი შემოიდგა სახურავზე და შარშანდელი თოვლივით გაუჩინარდა.
19 დეკემბერი 2021 წლის
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
| მონაცემები არ არის |
|
| მონაცემები არ არის |
|
|