მიედ-მოედნენ მომავლის გეგმებს,
თქვეს ამ წელს ლექსებს აღარ დავწერთო,
მე ასეთ განრიგს ვერ მივებმები,
ნეტავ სხვა რამე მკურნავდეს, ღმერთო.

რიყის ქვებია ჩემი ლექსები,
დუმან, სხვებისთვის არას ამბობენ -
დაძაბულობა, მიწყივ, მყესების,
მწკლარტე გრძნობების გადანადნობი.
თავშესაფარი ჩემთვის ნაშენი,
გამოსამწყვდევი სევდა-ქარების,
გამოღებული სარკმელ-ნიშებით,
რა, რომ სინათლე  ეკარებათ?!