ჩანავლდა ცეცხლი, დაიშრიტა გარშემო სითბო,
(ესაა ბოლო ადამის ძის ყველა მღერისა!)
ანკარა ღვინო დაილია, ლექიღა დარჩა
აბზინდის სიმწრად, მოურჩენი ტკივილის მლაშად;
და სიმხნე წილად, იმედთან და ტრფობასთან ერთად,
დაკარგულ არსთა ჩამხვევნელის გახდა ბნელისა.
აჩრდილებიღა გვაცილებენ ბოლო წამამდის;
ეს საყვარელი იყო ალბათ, ის - ამხანაგი.
მზერაჩამქრალნი, განურჩევლად ვზივართ და ვუცდით
დაშვებას ფარდის, დაჯახებას კარის და ზღურბლის:
ესაა ბოლო ადამის ძის ყველა მღერისა.




Ernest Christopher Dowson - Dregs

The fire is out, and spent the warmth thereof,
(This is the end of every song man sings!)
The golden wine is drunk, the dregs remain,
Bitter as wormwood and as salt as pain;
And health and hope have gone the way of love
Into the drear oblivion of lost things.
Ghosts go along with us until the end;
This was a mistress, this, perhaps, a friend.
With pale, indifferent eyes, we sit and wait
For the dropped curtain and the closing gate:
This is the end of all the songs man sings.