უილიამ  შექსპირი  -  სონეტი CXV (115) - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

გამოხატავდა ჩემი ლექსი თურმე ბეცობას -
ვერ ვიქნებოდი თითქოს უფრო ძლიერ შემყვარე,
რადგან ჯერ კიდევ არ შემეძლო მაშინ შეცნობა,
იციაგებდა სიყვარული ბევრად ელვარედ.

მაგრამ უშქარი ვითარებით დრო მესაფლავე,
რადგან დაარღვევს დადებულ ფიცს, მეფის პირობებს,
წაბილწავს წმინდა სილამაზეს, ზრახვებს აფლავებს
და უტეხ სულთა მერყეობას განაპირობებს;

მეც, ვინაიდან მეშინოდა ჟამის შერისხვის,
„ყველაზე ძლიერ დღეს მიყვარხარ!“ - გითხარ პწკარებით,
აწმყო მატკბობდა და მაკრთობდა გვიმსი მერმისი,
აღარ მეგონა, მეტად თუკი შეგიყვარებდი.

მაგრამ ყოფილა სიყვარული  ბალღი პაწია
და ნაადრევად მივიჩნიე ზრდასრულ ყმაწვილად.

23 აპრილი, 2022 წ.


William Shakespeare – Sonnet CXV (115)

Those lines that I before have writ do lie,
Even those that said I could not love you dearer:
Yet then my judgment knew no reason why
My most full flame should afterwards burn clearer.

But reckoning time, whose million'd accidents
Creep in 'twixt vows and change decrees of kings,
Tan sacred beauty, blunt the sharp'st intents,
Divert strong minds to the course of altering things;

Alas, why, fearing of time's tyranny,
Might I not then say 'Now I love you best,'
When I was certain o'er incertainty,
Crowning the present, doubting of the rest?

Love is a babe; then might I not say so,
To give full growth to that which still doth grow?


Sonnet 115: Translation to modern English

The sonnets that I have written lie, especially those that said I could not love you more deeply. When I wrote them my power of discernment didn’t know that I had yet to reach the heights of my creative fire. But ticking Time, whose millions of chance occurrences surreptitiously disrupt vows, make laws obsolete and turn exquisite beauty into ugliness, makes the sharpest of intentions blunt and diverts even the strongest minds to the demands of changing fashion. It’s sad: being aware of Time’s tyrannies, why should I not have said, ‘My love for you could never be greater than it is now,’ at a time when I was sure that my love was strong enough to overcome the uncertainties of time, believing the present to be the best it could be, and doubting that the future could bring better? Cupid is an infant, so surely I shouldn’t have said that something that is still growing was fully mature?


Подстрочный перевод А.Шаракшане

Те строки, которые я написал до этого, лгали —
именно те, в которых говорилось, что я не могу любить тебя сильнее,
но тогда мой ум не знал причины, по которой
мое горевшее вовсю пламя должно было потом разгореться еще ярче.

Но, принимая во внимание Время, чьи миллионы случайностей
закрадываются между обетами и меняют указы королей,
портят священную красоту, притупляют самые острые намерения,
склоняют сильные души на путь непостоянства, —

увы, почему, опасаясь тирании Времени,
не мог я тогда сказать: «Теперь я люблю тебя сильнее всего», —
когда я был уверен в этом вне всяких сомнений,
возвеличивая [коронуя] настоящее, и сомневаясь относительно остального?

Любовь — дитя; поэтому я не мог так говорить,
приписывая полный рост тому, что вечно растет.