ო, რომ იცოდეთ, რარიგ ნაგვიდან,
რა უსირცხვილოდ იზრდება ლექსი,
ბაბუაწვერას მოჰგავს ღობესთან,
ოროვანდსა და  თათაბოს ერწყმის.

ბრაზიან ყვირილს, კუპრის სურნელს ჰგავს,
იდუმალ ობით მოხატულ კედელს,
და აი, უკვე ლექსიც აჟღერდა,
ყველას გვახარებს, ავსა და კეთილს.

2013 წლის 8 იანვარი


Когда б вы знали, из какого сора
Растут стихи, не ведая стыда.
Как желтый одуванчик у забора,
Как лопухи и лебеда.
Сердитый окрик, дегтя запах свежий,
Таинственная плесень на стене...
И стих уже звучит, задорен, нежен.
На радость всем и мне.