ჯორჯ  გორდონ  ბაირონი - ყველაფერი ამაოა, თქვა მქადაგებელმა  (ებრაული მელოდიებიდან)

„ამაოება ამაოებათა, თქვა ეკლესიასტემ, ამაოება ამაოებათა, ყოველივე ამაოა“ (ეკლესიასტე, 1,2)

დიდება, სიბრძნე, სიყვარული, ძალაუფლება,
ახალგაზრდობა, ჯანმრთელობა - მქონდა ყოველი,
თასებში მესხა ბადაგიც და ღვინოც ულევად,
მანებივრებდა ფუფუნებით წუთისოფელი;
გულს გამითბობდა მოალერსე თვალთა მშვენება,
სული ლაღობდა უნატიფეს არსთა კონებით,
ყველა სიამე მომენიჭა, რაც კი მენება
და აღვემატე ყოველ სულდგმულს ჭკუა-გონებით.

დღეთა წყებიდან, რაც შემორჩა მეხსიერებას,
ან ძალისხმევით ხსოვნას ისევ გამოეცხადა,
არ ავირჩევდი არც ერთს, რათა ბედნიერება
ნაწარსულევი, კიდევ ერთხელ გამომეცადა;
არ იყო მათში არც ერთი დღე,  ერთი საათიც,
სიამოვნება ხალასი და შეულახველი,
სამეფო ლხინსაც შებილწავდა მისი ჯალათი,
მხიარულების თანამდევი შავი ნაღველი.

მინდვრის ასპიტის მოსანუსხად, დასამშვიდებლად,
თილისმურ სიტყვებს შემლოცველი გრძნებით აღმოთქვამს,
ხოლო ჩვენს გულში სათარეშოდ რაც დამკვიდრდება,
არ შეუძლია ჯადოსნობას მისი აღმოფხვრა;
ვერ ზემოქმედებს მასზე სიბრძნე და ვერც განსწავლა,
ვერც მელოდიით იხიბლება ავი ბუნება,
შხამიან ნესტრით გამუდმებით გვაწვდის საწამლავს,
ამიტომ სულიც იძულებით შეეგუება.

28 აპრილი, 2023 წ.


George Gordon Byron - 'All Is Vanity,' Saith the Preacher


Fame, wisdom, love, and power were mine,
And health and youth possessed me;
My goblets blushed from every vine,
And lovely forms caressed me;
I sunned my heart in beauty' eyes,
And felt my soul grow tender;
All earth can give, or mortal prize,
Was mine of regal splendour.

I strive to number o'er what days
Remembrance can discover,
Which all that life or earth displays
Would lure me to live over.
There rose no day, there rolled no hour
Of pleasure unembittered;
And not a trapping decked my power
That galled not while it glittered.

The serpent of the field, by art
And spells, is won from harming;
But that which soils around the heart,
Oh! who hath power of charming?
It will not list to wisdom's lore,
Nor music's voice can lure it;
But there it stings for evermore
The soul that must endure it.