ჯორჯ გორდონ ბაირონი - ის დრო უვიწყარ წარსულს ეკუთვნის

ის დრო უვიწყარ წარსულს ეკუთვნის,
დასახელება არ მსურს თარიღთა,
როცა გვიყვარდა ძლიერ ერთურთი
და სიყვარული შენგან დაირღვა.

მას აქეთ, ჩემებრ რომ შემიყვარე
და განმიცხადე გულისნადები,
გადავიტანე ბევრი სიმწარე,
ვერ იგუმანე ჩემი განცდები.

ვწუხვარ, ჩააქრე გულის დასტურით
ტრფიალის ცეცხლი გასაოცები,
ჩაკალი გზნება ანდამატური
მოჩვენებითი მწველი კოცნებით.

გამომიკეთე ისევ გუნება,
მოგვიანებით როცა წარმოთქვი,
თუმც გრძნობა აღარ დაგიბრუნდება,
ძველ დროს შერაცხავ ხანად სამოთხის.

არ საჭიროებს გამოძიებას -
ვეღარ მოვსინჯავ შენში ნიადაგს,
ხალისი ისევ აღორძინდება,
გემახსოვრები რადგან ნიადაგ. 

ბედს არ ვემდური, გულზე ნალესი
თუმც მქენჯნის სევდა გაურიყავი,
მესალბუნება ფიქრი ალერსით -
ოდესღაც მხოლოდ ჩემი იყავი.

30 აპრილი, 2023 წ.


George Gordon Byron -  There was a Time, I need not name

There was a time, I need not name,
Since it will never forgotten be,
When all our feelings were the same
As still my soul hath been to thee.

And from that hour when first thy tongue
Confess'd a love which equall'd mine,
Though many a grief my heart hath wrung,
Unknown, and thus unfelt, by thine,

None, none hath sunk so deep as this--
To think how all that love hath flown;
Transient as every faithless kiss,
But transient in thy breast alone.

And yet my heart some solace knew,
When late I heard thy lips declare,
In accents once imagined true,
Remembrance of the days that were.

Yes! my adored, yet most unkind!
Though thou wilt never love again,
To me 'tis doubly sweet to find
Remembrance of that love remain.

Yes! 'tis a glorious thought to me,
Nor longer shall my soul repine,
Whate'er thou art or e'er shall be,
Thou hast been dearly, solely mine.

June 10, 1808.