რობერტ ბერნსი -  სიღატაკის სუსხო, სიყვარულის ზრუნვავ

სიღატაკის სუსხო, სიყვარულის ზრუნვავ,
მყუდროება არ მაქვს თქვენ ორს შუა ჩამდგარს,
ავიტანდი ალბათ უქონლობას მთრგუნავს,
მაგრამ შეძლებას მთხოვს ნანდაურის მადა.

რატომ სიამოვნებს ნეტავ, ვინმე მეტყვის,
ბედს ცხოვრების ძვირფას არტახების რღვევა?
სიყვარულის ტკბილი ყვავილი რად ელტვის
ფორტუნის ხვავს, მისით რატომ დაიზღვევა? 

ამასოფლის განძი, სიამაყე მწველი
სულს დაღუპავს, მახსოვს ბრძენთა შეგონება,
ლაჩარსა და სულელ ყველა იმ კაცს ვწყევლი
ქონებას და პატივს ვინაც ემონება!

უპასუხებს მუდამ ვნებიანი მზერით
ჩემს ჟინიან მზერას ცისფერთვალა სატრფო,
მაგრამ უეჭველად ერთი მისამღერით,
არაგონივრული საქციელი აფრთხობს.

კეთილგონივრული როგორ დავრჩე, როცა
გვერდით მიზის ეგზომ მშვენიერი ქალი,
გულაღგზნებულს მნებავს მისი ბაგის კოცნა
და ვნეტარებ მასთან სიყვარულით მთვრალი.

როგორ არ შემშურდეს ველურ ინდიელის,
ვისაც არ შესცქერის სატრფო ანგარიშით,
როცა არ ცახცახებს ნანდაურთან ქველი,
წარუჩინებლობის, უქონლობის შიშით.

რატომ სიამოვნებს ნეტავ, ვინმე მეტყვის,
ბედს ცხოვრების ძვირფას არტახების რღვევა?
სიყვარულის ტკბილი ყვავილი რად ელტვის
ფორტუნის ხვავს, მისით რატომ დაიზღვევა? 

31 აგვისტო, 2023 წ.


Robert Burns – O Poortith cauld, and restless love

O Poortith cauld, and restless love,
  Ye wreck my peace between ye;
Yet poortith a’ I could forgive,
  An’ ‘twerena for my Jeanie.

    O why should fate sic pleasure have,
      Life’s dearest bands untwining?
    Or why sae sweet a flower as love
      Depend on Fortune’s shining?

This warld’s wealth when I think on,
  It’s pride, and a’ the lave o’t,-
O fie on silly coward man,
  That he should be the slave o’t.

Her een sae bonnie blue betray
  How she repays my passion;
But prudence is her o’erword aye,
  She talks of rank and fashion.

O wha can prudence think upon,
  And sic a lassie by him?
O wha can prudence think upon,
  And sae in love as I am?

How blest the simple cotter’s fate!
  He woos his artless dearie;
The silly bogies, wealth and state,
  Can never make him eerie.

    O why should fate sic pleasure have
      Life’s dearest bands untwining?
    Or why sae sweet a flower as love
      Depend on Fortune’s shining?


O Poverty Cold (O Cold Poverty)

O Poverty cold and restless Love,
You wreck my peace between you!
Yet poverty all I could forgive,
If it were not for my Jeanie.

O, why should Fate such pleasure have
Life's dearest bands untwining?
Or why so sweet a flower as love
Depend on Fortune's shining?

The world's wealth when I think on,
Its pride and all the rest of it -
My curse on silly coward man,
That he should be the slave of it!

Her eyes so lovely blue betray
How she repays my passion;
But prudence is her chorus always:
She talks of rank and fashion.

O, who can prudence think upon,
And such a girl beside him?
O, who can prudence think upon,
And so in love as I am?

How blessed the wild-wood Indian's fate!
He woos his artless dear -
The silly spectres, Wealth and State,
Can never make him fearful.

O, why should Fate such pleasure have
Life's dearest bands untwining?
Or why so sweet a flower as love
Depend on Fortune's shining?


Любовь и бедность

Любовь и бедность навсегда
Меня поймали в сети.
По мне и бедность не беда,
Не будь любви на свете.

Зачем разлучница-судьба —
Всегда любви помеха?
И почему любовь —
раба Достатка и успеха?

Богатство, честь в конце концов
Приносят мало счастья.
И жаль мне трусов и глупцов,
Что их покорны власти.

Твои глаза горят в ответ,
Когда теряю ум я,
А на устах твоих совет —
Хранить благоразумье.

Но как же мне его хранить,
Когда с тобой мы рядом?
Но как же мне его хранить,
С тобой встречаясь взглядом?

На свете счастлив тот бедняк
С его простой любовью,
Кто не завидует никак
Богатому сословью.

Ах, почему жестокий рок —
Всегда любви помеха
И не цветёт любви цветок
Без славы и успеха?

Перевод С.Маршака