უილიამ შექსპირი - ერთხელ, დამთვრალმა ტრფობის სასმისით

პიესიდან „სიყვარულის ამაო გარჯა“, მოქმედება 4, სურათი 3

დიუმენი (კითხულობს)

ერთხელ, დამთვრალმა ტრფობის სასმისით, -
სიყვარულს უდგას მუდამ მაისი,
თვალი მოვკარი მინდვრად გავლილმა,
სიო ანცობდა ედემყვავილთან,
ეფერებოდა ფარჩის სასახლეს, 
გამონახავდა ყველა გასასვლელს,
გაბრუვდებოდა მისი სათუთი
სუნით ზეციურ ამონასუნთქის;
ყვავილს შევბედე: ტურფავ, ნეტავი,
დამაკოცნინა ღაწვი ნეტარი,
თუმც აღთქმის ძალით შეკრულ ხელებით,
ვერ მოგწყვეტ ტრფობით განახელებიც;
ფიცი ჭაბუკს არ ესაბამება,
რადგან მიელტვის მიწყივ ამებას!
არ შემირაცხო ცოდვად ნანატრი
ტრფიალის გამო ფიცის ღალატი;
ზანგად ჩათვლიდა ზევსი მეხმტყორცნი
ჰერას, დანახვით შენი ფერ-ხორცის,
ოლიმპს დათმობდა მეხით მკოდავი
და გახდებოდა ჩვენებრ მოკვდავი.

3 ნოემბერი, 2023 წ.


William Shakespeare - On a day - alack the day!

From “Love's Labor's Lost”  Act 4, Scene 3

DUMAIN [Reads]

On a day - alack the day!--
Love, whose month is ever May,
Spied a blossom passing fair
Playing in the wanton air:
Through the velvet leaves the wind,
All unseen, can passage find;
That the lover, sick to death,
Wish himself the heaven's breath.
Air, quoth he, thy cheeks may blow;
Air, would I might triumph so!
But, alack, my hand is sworn
Ne'er to pluck thee from thy thorn;
Vow, alack, for youth unmeet,
Youth so apt to pluck a sweet!
Do not call it sin in me,
That I am forsworn for thee;
Thou for whom Jove would swear
Juno but an Ethiope were;
And deny himself for Jove,
Turning mortal for thy love.