ჯორჯ გორდონ ბაირონი - სტროფები, დაწერილი ფლორენციიდან პიზამდე მგზავრობისას

არ მომიყვანო მაგალითად მავანი გმირი,
ჩვენი დიდება გამოსჭვივის დროჟამში სიყრმის;
სიჭაბუკე სჯობს, რომც გამკობდეს სურო და მირტი,
მხცოვანებაში მონიჭებულ დადაფნულ გვირგვინს!

უფერულდება ყვავილწნული დაღარულ შუბლზე!
ჰგავს მაისის ცვრით მოპკურებულ  მჭკნარ ვარდის ფურცლებს. 
შევერცხლილ თავზე დაფნის ჯიღა უმალ გვყირჭდება!
განა რად მიღირს, თუ მოიტანს მხოლოდ დიდებას?

სახელის ხვეჭავ! თუ გავბრუვდი შენი ლაქარდით,
მაღალფარდოვან ხოტბის შესხმას განა დავხარბდი?
არამედ მსურდა შევემჩნიე სხივმფინარ თვალებს
და სიყვარულის შესაფერად რომ ჩავეთვალე;

იქ დაგეძებდი უმთავრესად და გპოვე ბედად,
მოსხივცისკარე შუქი გედგა შარავანდედად,
ზე აღმაფრენდა უცაბედად სხივთა ციალით,
ჩემი დიდებაც მასში იყო, ჩემი ტრფიალიც.

13 დეკემბერი, წმ. ანდრია მოციქულის ხს. დღე, 2023 წ.


George Gordon Byron - Stanzas Written on the Road Between Florence and Pisa

Oh, talk not to me of a name great in story;
The days of our youth are the days of our glory;
And the myrtle and ivy of sweet two-and-twenty
Are worth all your laurels, though ever so plenty.

What are garlands and crowns to the brow that is wrinkled?
'Tis but as a dead flower with May-dew besprinkled:
Then away with all such from the head that is hoary!
What care I for the wreaths that can only give glory?

O Fame! -if I e'er took delight in thy praises,
'Twas less for the sake of thy high-sounding phrases,
Than to see the bright eyes of the dear one discover
She thought that I was not unworthy to love her.

There chiefly I sought thee, there only I found thee;
Her glance was the best of the rays that surround thee;
When it sparkled o'er aught that was bright in my story,
I knew it was love, and I felt it was glory.

November, 1821