ვერც თითებით
და ვერც თვალით მოგწვდი,
ფიქრი ვზარდე
და ვენდე... (მე კიდე!)
უცნობ სინათლეს,
ჩემამდე გაწვდილის,
დაუფიქრებლად გამოვეკიდე.
თუმც სუსტი ალი გამოდგა მხოლოდ -
ნაზი ფრთისათვის დიდი ხანძარი -
ეჰ, რა მარტივი ყოფილა ბოლო, -
სუნთქვა ფიქრითაც  ვეღარ დავძარი.