-
საწოლში რომ დილიდანვე კვნესაობ
- ვაი, წელო, ვაი, მუხლო,
ეგაა ქალის ძალად წუხილიც და მოცდენაც.

დილაა ბოლო - ბოლო, ავწევ ტანს,  გავივლი, შევუთამაშებ ხელ - პირს ონკანს.
შევალ ბოსტანში,
გამოვკრეფ ახვითქებულ კიტრებს.

დღეს თქეში არ მოვა,
არც ლექსს შევაშივლებ,
მაგრამ შევძლებ კი?!

ცხელი თვეა, ხე კანს იძრობს, მე კი კაბას.
კაცსაც ვყვარობ წინ და უკან მადევარს,
კაციც მყვარობს ამნაირად ღიას.

თუ ვინმეს მოგინდებათ ჩემი გაკიცხვა,
კიცხში ადით, ბორიმელას,
პირში წყლის გამოსავლებლად.