ქრისტინა როსეტი - როცა მოვკვდები, ძვირფასო, ხათრით

როცა მოვკვდები, ძვირფასო, ხათრით
არ დამიტირო საფლავთან მოთქმით,
გთხოვ, არ დამირგო ვარდები თავთით,
არც კიპარისის მჭირდება ლორთქი.
ამიყვავილე ხასხასა მოლი,
დასველდებოდეს წვიმით და ნამით,
დამიმახსოვრე მიწაში მწოლი,
ან დამივიწყე, თუ არ გსურს ვამი.

ვერ დავინახავ ლანდებს და ცვენას
ვეღარ შევიგრძნობ წვიმის, თუ ბარდნის,
ვერც გავიგონებ ბულბულის სტვენას -
რომელსაც გული უკვნესის დარდით;
მარადის მთვლემარს მიმწუხრის ბინდში,
ამოსვლას, ჩასვლას რომ აღარ იწყებს,
კვლავ გამახსენდე, ეგება, რიდით,
ან, შესაძლოა, გადამავიწყდე.

23 სექტემბერი, 2024 წ.


CHRISTINA ROSSETTI - When I am dead, my dearest

When I am dead, my dearest,
Sing no sad songs for me;
Plant thou no roses at my head,
Nor shady cypress tree:
Be the green grass above me
With showers and dewdrops wet;
And if thou wilt, remember,
And if thou wilt, forget.

I shall not see the shadows,
I shall not feel the rain;
I shall not hear the nightingale
Sing on, as if in pain:
And dreaming through the twilight
That doth not rise nor set,
Haply I may remember,
And haply may forget.