ანა ახმატოვა - ყელზეა წვრილი მარცვლების მწკრივი

ყელზეა წვრილი მარცვლების მწკრივი,
ფართო მუფთაში დავმალავ ხელებს,
თვალებს ვაცეცებ უაზროდ ირგვლივ,
ვეღარასდროს რომ ვერ ავიცრემლებ.

უფრო მკრთალი ჩანს იერი სახის,
იისფერ ფონზე მერდინის კაბის,
დაუხვეველ თმის წინამო თალხი,
ლამის მისწვდება ზედა ზოლს წარბის.

ფრენას არ მოჰგავს ბინაში გავლა,
როს ბოლთის ცემით ვიქარვებ ტკივილს,
თითქოს კვადრატულ პარკეტის ნაცვლად
ფეხქვეშ დამხვდება ტორტმანით ტივი.

ფერმკრთალი ბაგე ღიაა ოდნავ,
მძიმედ ვქოშინებ, მარტოკა დავშთი,
მკერდზე კანკალებს ყვავილთა კონა,
ჩვენი არშემდგარ შეხვედრის ნაშთი.

15 ნოემბერი, 2024 წ.


Анна Ахматова - На шее мелких чёток ряд

На шее мелких чёток ряд,
В широкой муфте руки прячу,
Глаза рассеянно глядят
И больше никогда не плачут.

И кажется лицо бледней
От лиловеющего шёлка,
Почти доходит до бровей
Моя незавита́я чёлка.

И не похожа на полёт
Походка медленная эта,
Как будто под ногами плот,
А не квадратики паркета!

А бледный рот слегка разжат,
Неровно трудное дыханье,
И на груди моей дрожат
Цветы не бывшего свиданья.

1913 г.