როცა შენს ლამაზ თვალებს დილის მოალერსე სხივები დაეკონება და სიზმრის სამყაროდან გადმოგიყვანს რეალობაში,მაშინ მეძებე შენთან სულ ახლოს ვცხოვრობ და შენსავით ვოცნებობ,შენსავით განვიცდი და შენსავით მარტოსული დავდივარ იმ იმედით რომ დავიმკვიდრებ ვინმეს გულში პატარა უმნიშვნელო ადგილს,კიდევ მაქვს იმედი რომ ვიპოვი ჩემს პატარა მიკროსკოპულ სახლს ამ უკიდეგანო უსამართლო სამყაროში,მე შენზე თითქმის ყველაფერი ვიცი, შენი ყვალა მარშუტი, დილით 10ზე ინგლისურზე მიდიხარ 2ზე ცეკვაზე მერე დაქალებს ეჭორავები და დიდი ფინჯანით ყავას მიირთმევ, ვიცი თვის ბოლოს კრიტიკული დგეები გეწყება და უგუნებოდ სეირნობ პატარა ბაღში,სადაც შენი იდუმალი სულის ვნება გაზაფხულივით  იშლება ლამაზ თეთრ სურნელოვან კვირტებში,რომლის საიდულო ჯადოსნურ ენიგმაში ხვევს ირგვლივ ბუნების ახალშობილ სიცოცხლეს,ისიც კი ვიცი უკვე სამჯერ გული გატკინეს არაადამიანებმა და შენ რო გეგონა სულაც არ აინტერესებდათ შენი სულიერება,ალბათ იმასაც მიხვდი რო ადამიანები ხორცით ზომავენ და აფასებენ,თავიანთი თავები აღელვებთ და შენ უბრალოდ მოგისვრიან როგორც კი აგარ დაჭირდები.უკვე მერემდენე გაზაფხული გაიფურჩქნა და მერამდენედ დამთოვა ალუბლის სურნელოვანი თოვლით.შენსავით ლამაზი რამდენი დგე მოკვდა დიდებული ანარეკლით წითელ ცის კიდესთან,როდესაც ძალინ მომდომებია ჩემს გვერდით ყოფილიყავი და მეთქვა ნახე რა დიდებულად ესვენება მზე რა ლამაზი და თბილი საგამოა ჩემო სიცოცხლე.მაგრამმ....ეჰჰჰჰ მე კი შენ სულთან სულ ახლოს ვარ და ველოდები როდის დაეკონება ნათელი მზის სხივები შენს ლამზ თვალებს და სიზმრის სამყაროდან რეალურ სამყაროში გადმოგიყვანს სადაც მე ვცხოვრობ უკვე დიდი ხანია.