იესო ქრისტე წამებულო,
ჩვენთვის ჯვარცმულო,
სულით ძლიერო და მომთმენო,
ლახვარდასმულო...
ოცდაათ ვერცხლად გაყიდულო
ჩვენო მესიავ,
მდაბლად იტანდი
მათთვის ტანჯვას
ვინც გარს გესია.
ხალხას წმინდად, სუფთად
ცხოვრებისკენ მოუწოდებდი,
ჭეშმარიტებას ჰღაღადებდი,
ჩუმად გოდებდი,
კაცთ უწესობა და დაცემა
შენ გატირებდა,
მამაწმინდასთან საუბარი
კი გამშვიდებდა...
ის დიდი მადლი გადმოსული
ცით ნათლობისას,
მუდამ თან გდევდა,
განგარჩევდა ხალხთ მრავლობისას...
სიწმინდის გედგა დიადემა
მნათი შენ თავზე,
კვართი უბრალო ხელთუქმნელი
გემოსა ტანზე.
მარიამისგან, ქალწულისგან
უბიწოდ გაჩნდი,
დაბადებითგან შენს მნახველებს
მხსნელად მიაჩნდი.
მკვდარს აღადგენდი,
არაფრისგან საკვებს აჩენდი,
გრძნეულს დევნიდი,
ბოროტისგან სნეულს არჩენდი.
უწმინდურებში გაავრცელე
უფალის რწმენა,
უნეტარესი შენ ასწავლე
ხალხთ ჭირის თმენა,
მეგობრობა და სიყვარული
მათ ურთიერთის,
შენი იცოდნენ და სჯეროდათ
მაღალი ღმერთის...
მაგრამ გაგწირეს და გარჩიეს
ვიღაც ყაჩაღი,
ამ ცოდვის ხილვით ჩამობნელდა
მაღლით ცის თაღი...
ყოვლისშემოქმედს სთხოვდი უფალს
ჯვარზე გაკრული
შეენდო მათთვის საქციელი
ეს ყოვლად კრული...
მხსნელო მესიავ
საუკუნოდ შენ უწმინდესო,
ძეო ღვთისაო,
მარად ნეტარო და უდიდესო!