მე მას შევხვდი ლუდის ბარში, და მან
მითხრა: “მე ხშირად ვიხსენებ
დეიდა სალის ბოსტონიდან: კბილებს
არასდროს იხეხავდა, არასდროს ხმარობდა
ბიგუდებს და დანებს და ჩანგლებს. ერთხელ კი სამი კატა მიაბა
საუთოვე მაგიდაზე,
ენები წააჭრა,
მოხარშა ძმარში,
დაუმატა მაიონეზი
და შეჭამა.
შემდეგ მატარებლით გაემგზავრა ტრენტონისკენ
და მისთხოვდა ბებერ ბანკირს, რომელიც თევზს ჰგავდა.
ის ტაძარში არ დადიოდა”.
– “არ მატყუებ?” – შევეკითხე. – “არა, არ გატყუებ”.
– “და მან შეჭამა სამივე კატა?”
– “არა,” – მიპასუხა, – “მაინც ვერ გამიგე;
მან შეჭამა მხოლოდ ენები”.