12. დუტ შენ : )
დუტ შენ : )
11. ღმერთო ჩემო. რას ვწუწუნებ!!! თურმე ბედნიერი ვყოფილვარ და არც კი მცოდნია. ღორი ვყოფილვარ. იმითაც კი არ ვკმაყოფილდები რაც მაქვს, კიდევ უფრო მეტი და მეტი მინდა. ვაი შენ ჩემო თავო მადლიერი იყავი იმითაც რაც გაქვს...
ჩემი აზრით ამით დავამთავრებდი,რადგან სათქმელი ისედაც ჩანს,ბოლო ხაზის გარეშეც...:) (რეალობაა რომელსაც ვერსად გავექცევით) წარმატებები და კეთილი სურვილები... ღმერთო ჩემო. რას ვწუწუნებ!!! თურმე ბედნიერი ვყოფილვარ და არც კი მცოდნია. ღორი ვყოფილვარ. იმითაც კი არ ვკმაყოფილდები რაც მაქვს, კიდევ უფრო მეტი და მეტი მინდა. ვაი შენ ჩემო თავო მადლიერი იყავი იმითაც რაც გაქვს...
ჩემი აზრით ამით დავამთავრებდი,რადგან სათქმელი ისედაც ჩანს,ბოლო ხაზის გარეშეც...:) (რეალობაა რომელსაც ვერსად გავექცევით) წარმატებები და კეთილი სურვილები...
10. დიდი მადლობა ყველას... დიდი მადლობა ყველას...
9. ვაიმეე, ვკითხულობ და ვტირი... ეს მინდოდა კიდევ მე ეხლა? მეორე დღეა ბავშვებსა და გაჭირვებაზე ვლაპარაკობ ყველასთან და ამან დააგვირგვინა რა...
მაშინ როდესაც ამდენი უშვილო წყვილია, ვიღაც საკუთარ პირმშოს მასეთი ბედისათვის იმეტებს. ვაი დედიკოოოოო :(( მაგ ბავშვების დედები უნდა "გამოშანთო" სრული მას სიტყვის მნიშვნელობით... :( ვაიმეე, ვკითხულობ და ვტირი... ეს მინდოდა კიდევ მე ეხლა? მეორე დღეა ბავშვებსა და გაჭირვებაზე ვლაპარაკობ ყველასთან და ამან დააგვირგვინა რა...
მაშინ როდესაც ამდენი უშვილო წყვილია, ვიღაც საკუთარ პირმშოს მასეთი ბედისათვის იმეტებს. ვაი დედიკოოოოო :(( მაგ ბავშვების დედები უნდა "გამოშანთო" სრული მას სიტყვის მნიშვნელობით... :(
8. ოჰ, ბოლოს ეს ''ღმერთო, რისთვის გავჩნდი'' პათოსი რაღა იყო... მე იცი რა ვნახე? დედა მღეროდა, ორი შვილი ჰყავდა, ერთი სამი წლისა, მეორე ხუთის თუ იქნებოდა. ვაჟები იყვნენ. უფროსი მძიმე ჩანთას მოათრევდა და დედამისს სთხოვა- გამომართვი, მძიმეაო (ჩემ გვერდით იდგნენ მეტროს ვაგონში). დედამისმა- ცოტა ხანს გქონდეს და გამოგართმევ მერეო. უცებ, პატარა მიუბრუნდა უფროსს და ეუბნება: -მომე. -არა, არ მოგცემ, ჩემია,- ხელი წაიღო ზურგსუკან უფროსმა. -დეე, მომცეს!- ატირდა პატარა და დედაამისს ჩამოეკიდა ქურთუკზე. -მიეცი. - მე არ მიყიდე? რატომ მივცე, ცოტა ხანს მექნება რა!- აყვირდა ბიჭი. -მიეცი-მეთქი, შენ დიდი ხარ, ვერ ხედავ, პატარაა,ნუ ატირებ! ატირდა უფროსიც, ხელი გამოსწია და პატარას სათამაშო პატარა იარაღი მისცა. დედას გეფიცები, ახლაც რაღაც ცუდად ვგრძნობ თავს... ოჰ, ბოლოს ეს ``ღმერთო, რისთვის გავჩნდი`` პათოსი რაღა იყო... მე იცი რა ვნახე? დედა მღეროდა, ორი შვილი ჰყავდა, ერთი სამი წლისა, მეორე ხუთის თუ იქნებოდა. ვაჟები იყვნენ. უფროსი მძიმე ჩანთას მოათრევდა და დედამისს სთხოვა- გამომართვი, მძიმეაო (ჩემ გვერდით იდგნენ მეტროს ვაგონში). დედამისმა- ცოტა ხანს გქონდეს და გამოგართმევ მერეო. უცებ, პატარა მიუბრუნდა უფროსს და ეუბნება: -მომე. -არა, არ მოგცემ, ჩემია,- ხელი წაიღო ზურგსუკან უფროსმა. -დეე, მომცეს!- ატირდა პატარა და დედაამისს ჩამოეკიდა ქურთუკზე. -მიეცი. - მე არ მიყიდე? რატომ მივცე, ცოტა ხანს მექნება რა!- აყვირდა ბიჭი. -მიეცი-მეთქი, შენ დიდი ხარ, ვერ ხედავ, პატარაა,ნუ ატირებ! ატირდა უფროსიც, ხელი გამოსწია და პატარას სათამაშო პატარა იარაღი მისცა. დედას გეფიცები, ახლაც რაღაც ცუდად ვგრძნობ თავს...
7. გამახსენდა ერთი ფრზა და შეგახსენებთ თქვენის ნებართვით: "ჯამაგირი კი არ უნდა ეყოს კაცს, კაცი უნდა ეყოს ჯამაგირს..." ჩვენ კი მადა ჭამაში მოგვდის და ვერ ვკმაყოფილდებით იმით რაც გვაქვს. რაც მეტი გვაქვს მეტი გვინდა. ეჰ, არადა ცოლ-შვილს იმდენი სჭირდება, ვეღარ გავიგე როგორ ვეყო ამ ოხერ ჯამაგირს... გამახსენდა ერთი ფრზა და შეგახსენებთ თქვენის ნებართვით: "ჯამაგირი კი არ უნდა ეყოს კაცს, კაცი უნდა ეყოს ჯამაგირს..." ჩვენ კი მადა ჭამაში მოგვდის და ვერ ვკმაყოფილდებით იმით რაც გვაქვს. რაც მეტი გვაქვს მეტი გვინდა. ეჰ, არადა ცოლ-შვილს იმდენი სჭირდება, ვეღარ გავიგე როგორ ვეყო ამ ოხერ ჯამაგირს...
6. ეეჰ, რას იზამ ასეთია ეს ცხოვრება :( ეეჰ, რას იზამ ასეთია ეს ცხოვრება :(
5. წაიკითხეთ "სამგროშიანი ოპერა".
წაიკითხეთ "სამგროშიანი ოპერა".
4. არ არის სწორი ეგ მიდგომა და კითხვა: "ღირს კი, ამდენ წვალებად ასეთი ადამიანის სიცოცხლეო"? უფალმა უკეთ იცის, ღირს თუ არა, და რადგანაც ამ განსაცდელს უვლენს ადამიანს, ე.ი ღირს, ეს მისი გამოცდაა. მამა გაბრიელი ამბობდა, ნუ დაიწყებ იმაზე ფიქრს, თუ რატომ მათხოვრობს რომელიმე ადამიანი, უბრალოდ გაეცი დახმარება, როდესაც ამას გთხოვსო. უფლის ნების გარეშე არაფერი ხდება, არავის ცხოვრებაში. :)
რაც შეეხება ჩვენს ბედნიერებას, ეგ ნამდვილად ეგრეა, უნდა დავაფასოთ, რაც გვაქვს, მაგრამ არის ერთი, ვისაც მეტი აქვს, იმას მეტიც მოეთხოვება. :) არ არის სწორი ეგ მიდგომა და კითხვა: "ღირს კი, ამდენ წვალებად ასეთი ადამიანის სიცოცხლეო"? უფალმა უკეთ იცის, ღირს თუ არა, და რადგანაც ამ განსაცდელს უვლენს ადამიანს, ე.ი ღირს, ეს მისი გამოცდაა. მამა გაბრიელი ამბობდა, ნუ დაიწყებ იმაზე ფიქრს, თუ რატომ მათხოვრობს რომელიმე ადამიანი, უბრალოდ გაეცი დახმარება, როდესაც ამას გთხოვსო. უფლის ნების გარეშე არაფერი ხდება, არავის ცხოვრებაში. :)
რაც შეეხება ჩვენს ბედნიერებას, ეგ ნამდვილად ეგრეა, უნდა დავაფასოთ, რაც გვაქვს, მაგრამ არის ერთი, ვისაც მეტი აქვს, იმას მეტიც მოეთხოვება. :)
3. ღმერთის პასუხი ცალსახაა-აქვს! ყველაფერი შედარებითი ,.., ღმერთის პასუხი ცალსახაა-აქვს! ყველაფერი შედარებითი ,..,
2. ცხოვრებაა რა... ცხოვრებაა რა...
1. ფეხსაცმლის თასმები მავთულით -მავთული უკვე ისედაც თასმებად აღიქმება.ჩაასწორე...:) ფეხსაცმლის თასმები მავთულით -მავთული უკვე ისედაც თასმებად აღიქმება.ჩაასწორე...:)
|