.


  შემოდგომა იყო, იყო თეაქალი,
  შემოდგომისფერი კულულების ცვენით.
  ახლა ზამთარია, დეკემბრული ზვავი
  და პოეტიც გახდა ამ სეზონის ფერი.

  სიცივეა, თუმცა, შენთან მუდამ თბილა.
  ზამთრის სუსხი ლექსად რომ შემოირკალე,
  ამიტომაც ზუსტად, ზუსტად ამიტომაც
  შენთან უნდა ყველას, წაბლისფერო ქალო!

  გაზაფხულიც მოვა, მარტი და აპრილი,
  შენ მაისის ვარდებს შემოაცლი ეკლებს.
 
  თეაქალო (შენთვის არაფერი), ვიცი
  რომ სამყაროს წყობას უეჭველად შეცვლი...

  დედამიწა მუდამ ერთნაირად ბრუნავს,
  მე რა ვიცი ვის რა, რანაირად აწყობს,
  აი შენ კი, შენ კი სურნელების მუღამს
  სხვანაირად აფრქვევ, წაბლისფერო ქალო!





                                                                                                                                                                  __თამუნია__