რა ლამაზია ჩემი ბათუმი,
ზღვასთან დამდგარი მეცხრე სართული.
და სიყვარულით აღსავსე გული,
ქრისტიანული სული და რჯული.

  მე ბათუმში ვიცნობ ყველა ფრინველს
  და გაზაფხულზე ლურჯთვალა იებს,
  მე ბათუმში ვიცნობ ყველა ღრუბელს,
  ისინი მინდა ჩავიკრა უბეს.

სამასი წელი იყავი თურქის,
ბევრ ხანს გემჩნია ხაზები მუქით,
მაინც ლამაზი დარჩი ბათუმო,
ჩემო ბავშვობავ და სიყვარულო!

პ.ს. ლექსი ძველია(მაშინ პატარა ვიყავი) რაც აისახება რითმის ფორმაში, ასე, რომ კომენტარებში თავი არ შეიწუხოთ მაგ მხრივ ,,სწავლა-განათლებაზე"