.

დამამატე, სულის ოთახს დამამატე.
მე ხომ ვიცი. უამრავი ადგილი გაქვს.
ჩამიხუტე მაგ მკლავებში ამაღამვე,
სანამ ჩემი არსებობა ამიხირდა.
მე ვიდგები ამ მიწაზე კიდურებით,
შენ ამ მტვერით არაფერი გაისვარო.
თორემ სანამ გიჟებს რამეს მიუხვდები,
გამორჩები სულ ყველაზე ნამდვილ ამბავს,
რომ ძნელია იცხოვრო და სუფთა იყო,
რომ რწყილია წესებისთვის თავის დახრა,
თუკი ერთხელ დამორჩილდი, არ ეურჩე,
შენს მთელს სხეულს აივლის და ზემოთ ავა.
ნუ ცდი მაინც, დამიჯერე, სარისკოა.
შენ სული ხარ, და რად გინდა საქაჯეთი?
მე შევიზრდი დედამიწას კიდურებში,
შენ კი მოდი, და ამ მხრებზე დამადექი...


(ყველაზე ყველაზე ექსპრომტი:) )

                                                                                                                                                                  __თამუნია__