ვგრძნობ საკუთარ თვსაც აღარ ვუყვარვარ,
დამეხმარე,ეს ხომ თითქმის ომია,
არც ვკვდები,არც ცოცხალი ვარ,
ცაც და მიწაც თითქმის თანასწორია...
სიზმრის ბურუსში გავეხვიე წამით,
თუმც ეს წამი გრძედება მთელი ღამით,
ღვიძილს ფასი დავუკარგე,სიცოცხლეს ეშხი,
სხეული ჩემი დავივიწყე,ჯერ არ ამიდგამს ფეხი...
დავბრუნდი დროში,როცა ვიყავი პატარა,
ცრემლი მახრჩობს,არ მაქვს თქვენი ატანა,
ყველა სცოდავს,და-ძმას არ აქვს გატანა,
მხოლოდ შენ ხარ ბედნიერი სატანა.