ერთხელ მხოლოდ ისიც ძირში,
ყარდაშების ვნახე კრება,
ქვეყნის შვილი ვიყო მისი ნახვა,
ჰემ,
ისვენ ისე მენატრება.

ტახტზე იჯდა ჯემალაი,
გვერდით ეჯდა ქემალაი,
მუხლზე ეჯდა ფეიზული,
თავზე ეჯდა ქელფეთა,
მინდოდა რომ მივსულიყავ
და ცხვირ ბუკში მეფეთა.

გალავანში ბოხჩა აქაფებული,
შენი სახე რისთვის შემომეფეთა,
კაცი იყავ მაგრად გადელებული,
ხმალი გქონდა ქარქაშში,
დღლაპ და მიეც შარვალში.

მიდის მოდის იგზენ დგას,
რა არი და ზიბილო,
ჰიპი გახდა ანტერი
გეიხრიტა ბიბილო.

წეველ ახლა ბურან-ბურან,
ხვალ აღდი ნა გეიჭრას.

ჯემალას ვუმაზავ,
ვათხოვებ გულნაზას,

ვისაც უნდა ნაშობია,
ნაშობიას რას სჯობია,
ნომერს მოგცემთ ყარდაშებს,
თქვენ თუ ამ ქალს დაკერავთ,
რვა ცხრა სამი თოთხმეტი...
ბოლო ციფრი? - აგერ ა.

(პასუხია - ხვიტი)