ვ ნატრობ შენს თვალებს წამწამები ჯარად რომ ადგა,
ი სე ძალიან მომენატრე, არ ვიცი რა ვქნა,
ც აზე ვარსკვლავნი კიაფობენ, თვალს ცრემლი მადგა
ი ისფერ ღამეს მოლოდინის გრძელდება წარღვნა.

გ ნატრობ, მოგელი და შენს გზაზე მწყდება თვალები,
უ შენობაა დამნაშავე ლექსის, ამ სიტყვის,
ლ ამაზი სულის და მშვენების მწვავენ ალები
ს იკვდილის დროსაც ბაგე მხოლოდ შენს სახელს იტყვის.

მ თელი სიცოცხლე მხოლოდ შენზე დარდს შევალიე,
ა რ იფიქრო, რომ ვესწრაფოდე გრძნობას წამიერს.
ლ ამაზ, ჭეშმარიტ სიყვარულში დრონი გავლიე
ა რც მენანება, მხოლოდ შენით ვცოცხლობ ამიერ.

ვ ცოცხლობ და ზოგნი თვალს მარიდებენ,
თ ავს მარიდებენ, როგორც კეთროვანს
ე რთნი ამ ქვეყნად ყვავილსა კრეფენ...
ო ხ, სიყვარულო, მარტოსულთა უჩინო მეფევ...