ფურცელზე ნაზად იღვრებიან ფუჭი სიტყვები
ტანად ნატიფი კალმის მსხვერპლად წირავენ თავებს
ისე მიყრილან თეთრ თაბახზე როგორც ნივთები
გაურკვევლობის გარკვევაში იკლავენ წამებს

როლებს ირგებენ ნაბოდვარი ლექსების მიღმა
ვერლიბრი იყოს, თუნდაც თეთრი ან დუნდაც შავი
გამოგონებულ რეალობის თუნდ პარადიგმა
ეს ლექსი ფასობს სიგარეტით და ჭიქა ყავით

ოსტატის ხელი სათითაოდ აკინძავს მძივად
ხალხის სახეებს აპლოდისმენტებად ჩაიტევს გულში
ვერლიბრისტებო მე თქვენ მიგიღებთ ძალიან ცივად
გულის სიღრმიდან გარდამავალი ფერების სუნში