ქრისტეშობაზე მთვარის ალერსში,
მე თითის წვერზე,
თოვლის ფიფქს ციცქნას
გიძღვნი ალერსად.
სუნთქვას ვიკავებ,
არა შეემთხვეს,- ტუჩს გეამბოროს
და მერე დადნეს,
ვითომ ეს მე ვარ.
ის გეფერფლება
დავერცხლილ ნამად,
მაგ ლამაზ ტუჩებს დაეფინება,
მე კი მაძღარი ტრფობის ალერსით,
შენზე სიზმრებში ჩამეძნება.
სანამა ვცოცხლობ
და შენით ლექსს ვწერ,
სიგიჟის წუთებს ვერვინ დამიშლის,
მთვარესთან მინდა რომ გავილეშოთ
მე, კაეშანი და ჩემი ფიფქი.