ღამეა, ყინავს მივუყვები ეკლიან ქუჩას,
სიცოცსლის ბოლოს მომტირიან გავლილი გზები,
ვიღაცა ტაძრის შესასვლელის კარებებს  ხურავს,
და დღეს ფუჭია, უაზროა  წასული წლები,

და მაშინ როცა გაითელა ოცნება ჩემი,
ამ ფართო გზიდან გადახვევას მემდურდა ყველა,
ახლა კი ფილტვის ნიკოტინით გათბობა მინდა,
და რომ ამჩემდეს ახირებით წყეული ხველა,

სიცოცხლე მხოლოდ როიალის აკორდი ბოლო,
მე მომაკვდავი ამ ცხოვრების გელი ნოტიდან,
პოეტის გულიც გრანელივით მძიმეა ოღონდ,
ბევრი ურჩება პოეტობის გელიოტინას,

საწუთრო ქრება ავაზაკი შეშლილი, შფოთი,
ჩემს გულშიც დიდხანს იბობოქრებს მწველი ქაოსი,
ღამეა წვიმა, სიკვდილია გეგმაში დღეს და,
"ყოველივე შორსაა გარდა სასაფლაოსი".
დ.შველიძე