ვიწრო ქუჩებში,
მთვარის ტუჩებზე,
თოვლის ბაღებში,
თოვლის ბალიში
ჩუმად დაეშვა
თამაშ-ნუგეშად
ბავშვის უბეში.
ნავი ქაღალდის დარჩა გუბეში,
უშნო, უხეში
გამვლელს უეცრად,
თვალი გაექცა,
სადღაც კუთხეში,
ქოლგა დაკეცა
პერანგა გოგომ,
ცა იღიმოდა გაზაფხულის უფრო,
გაფრენას უფრთოდ,
დიდი თვალებით, სადა და სუფთა
დაღლილი მზერით.
და მარტის ფერში ჩაღვრილი სუნთქვა.
თანდათან თოვდა,
სულ ახლოს,
სულთან...