ქვის კედელი...
გლეხის ხელი...
უბრალოა მისი ხედი!
ჩანაფიქრი ზვიადია...
უფრო ძველი მისი ბედი!
ბედი ერის, ბედი ზეცის,
მრავალ ჭირთა მოზიარე -
მოტანილი გლეხის ხელით!
ქვა ქვაზეა ნაშენები, -
ეუფლები სიამყეს,
სიმშვიდეს და ჰარმონიას,
აქ სანთლების ჩუმი ფერფლვა;
ცრემლნარევი ხატთა მზერა;
მარადია...
მარადია, -
მათი გმინგა,
მათი კვნესა!