ფრანკფურტის ცაზე დაუსერავთ ვარსკვლავებს ღამე,
შენ კი ნატრულობ მოდინახეს,პატარა სოფელს,
შენ არაფრადაც არ გიღირს რომ ახლა მანდ იყო,
შენს ქალაქში კი უშენობით დავნაღვლიანდით.

გაგახსენდება ახლა ალბათ ლამაზი მთები,
ღამე რომ ლურჯი ფერით მოსავს ლამაზ ცაშკიბულს,
მამა რომ ბინდზე ჭალებიდან მოდის დაღლილი,
და დედაშენის ჩამღერება '' ნანა დიდოუ''.

ფრანკფურტში ალბათ ზეცა იწვის სიმხურვალისგან,
ხობისწყლის პირას კაცი ახლა სულს მოითქვამდი,
და მონატრება ზუსტად ვიცი შენი ამ წუთას,
საქართველოსკენ ღრუბელივით მოიპარება.