კალმით დავხატავ ათას სასწაულს
კალმით მივწვდები მე ცის კაბადონს,
კალმით გავხდი და მოვეფერები
ყველა მშვენიერ ლამაზ ქალბატონს.
პოეტი არ ვარ, მხატვრობას ვცდილობ
და ნორმალურად არც ეგ გამომიდს..
როდესაც ლამაზ გოგონას ვხედავ
ხოდა ვერ ვხვდები იმ დროს რა მომდის.
მათი მშვენება მინდა დავხატო
გადმოვცე იგი მე ლექსის ენით,
განსაკუთრებულს არაფერს ვეძებ
უბრალოდ შევცვლი მე ახალს ძველით.
კალმით დავხატავ მე ყველა გრძნობას
ამ სილამაზეს ზეცაში ავშლი,
თუ კი გამოჩნდა მოწმენდილ ცაზე
ამას ვერავინ ვერასდროს წაშლის.
ხოდა რაც არის და რაც ყოფილა
სურვილი, გრძნობით დაკმაყოფილდა,
გზას დაუვიყარს და კვალს წაუშლელს
სულში დატოვებს მელანქოლია,
ოცნების ბილიკს რომ გვათელინებს
ასეთი ძალა მელანს ქონია..