წვიმს ჩემს ქალაქში... ელავს და ქუხავს...
თითქოს და წვიმას ელოდა დიდხანს,
წყლიან ენად ექცა ათასი ქუჩა
და მტკვარს, ზურგივით, ენებით იფხანს.

ფიქრებით დასვრილს დამადგა თვალი:
- მე გაგრეცხავო, - დაიგრუხუნა,
რომ დამახარჯა ტონობით წყალი,
- ვერ გაგაცლიო, - ჩაიდუდღუნა.