იანვრის ქარმა დაქროლა,
მთებს სიმებივით მოედო,
მოიცვი არ გამიცივდე,
შენ ჩემო დიდო პოეტო.

სადღაც იქ მთების გადაღმა,
ხალხი ქანაობს წამალზე,
ჩვენ ამ ბრძოების შარაგზა,
გადავიტანეთ კალამზე.

ახლა სამშობლოვ დიდი ხარ,
წარმოსთქვი სიტყვა თმამად,
რადგან ამდენი პოეტის,
ჯერ არ ყოფილა ქვეყანა.