გული დამეწვას ორპირი, უშნო და მანკიერი,
ზღვებმა დაძიროს და მისი ვიყო მე მადლიერი,
მან დაშთენილი საციცოცხლოდ ზვარს მომაყაროს,
და გარდასახვა ჩემი ასე ამცნოს სამყაროს.

სული დამეწვას, და ჩამოჭკნეს, უგზო, ხნიერი,
ქარმა წაიღოს, ორპირი უშნო და მანკიერი,
მან დაშთენილი საციცოცხლოდ ზვარს მომაყაროს,
რომ ამის მერე მაინც დამრჩეს მე მადლიერი.