მომენატრა ჩემი ღელე,ჩემი მხარე
საცხან ენა ევდგი და ფეხები ევიყარე,
მომენატრა ჩემი ჩალი ცვარი,ღელი ღვარი
აჭარელი ბიჭი ვარ და იქ დავღვარე ოფლი-ღვარი

მომენატრა მაღლა მთა და დაბლა ბარი,
ეკლესიის თავზე ამართული წმინდა ჯვარი.
მომენატრა ჩემი ნენეი ერთადერთი საფიცარი
მენატრება ჩემი კუთხე, მარტო ჩემზა ერთი ცალი.

მომენტრა სახლის ფიჩხი პური, აჭარული ხაჭაპური,
მომენატრა ღვინის მადლი, თიხის ჭური,
დავლიე და იმიღელდა ტანში სული
იმიძგერდა აჭარული ჩემი გული..

გულის პრანჭვას, ზეიდან მოყვა ბაღნობის გახსენება,
ფეხტიტელი, ჰალდალეულს მინდვრი ბოლო დასვენება,
თვალწინ მიდგას ცელქობა რომ არ ქონდა,მონელება
აახლაც მესმის ყვირილი და ჩემი ბაბაის გადელება.