(ეძღვნება გარეჯელს)

ყოველ დილით გარეჯელს, რომ გეძინა
შენს სარკმელთან მოვდოდი ფიქრებით,
ჩემი გული დიდდებოდა მალულად,
რომ შენს აისს მოუთმენლად ველოდი.
შენი თმები ჩანჩქერია-გარეჯის,
წკნელი ტანი-ქარვისფერი მწიფობის,
შენი მზერა, შენი კვნესა მათრობდა,
და ამისთვის, შენ ჩემს სულში მოხვედი.
ბროწეული-ეგ გახსნილი ტუჩები,
დანატრული, ვაჟის კოცნის მწყურვალე,
საუბარი ვიოლინოს ჰანგების,
შემიყვარდა, სისხლს მიყინავს, მაშინებს!
შემოგბედე, მარცვალ-მარცვალ გიამბე,
სიყვარული აზნაურის ასულის,
გაგიჯდი და აბიბინდი ჯეჯილი....
ბეთლემის ჯაჭვს ავუყევი მდუმარედ!
,, წამს აჩერებს შორი ხედვა- იმერლის,
რობაქიძის შუბის ტარის სიმძაფრე“.

შქმნ. თარიღი:    01/12/2011 წ.
                          05:54 სთ.
                          იმერეთი.