ოთახის შუაში ტიროდა ბავშვი,ბავშვი თეთრებში გამოწყობილი.გვამები ეყარა ამ სახლის ბაღში,ბაღში მუხაა გადაპობილი.ოთახში კი მწარედ ტიროდა ბავშვი,თვიურში რომ იყო ამოწობილი.კედლებიდან ნელა სდიოდა თესლი,მოკლილ ბავშვთა მოკლული სულები.ჩვიდმეტ წლამდე ჩვენთან მიღებულია სექსი და სახლიც ივსება შავი გულებით.ნახატს ემატება ბებერი ბოზი,ხელში რომ უჭირავს თეთრი ყვავილი.თვალდაჭყეტილი ბაბუ ფანჯრიდან ჩუმად უცქერს მტირალა გოგოს,მას შემოაკვდა წინა პყრობილი,ძუძუ რომ მოაჭამა ყვითელი კბილებით.ტყუილი ჩვენთან ყოველდღიურია,ქალები კაცებს ხომ სულ ღალატობენ?ღმერთმა უარი თქვა თავის შვილებზე,მათ ხომ დაივიწყეს თავიანთი შემოქმედი.
ტალახის წვიმა ასველებს ქალაქს,სახლში კი თეთრებში ბავშვია...ტირის...
თოთო,პატარა ჩანასახებით ივსება მდინარე,უნიტაზებში ამოდიან ყველგან.აქ სიწმინდე დიდიხანია გაქრა,აქ მთავარია ღალატი,ტყუილი.
მთელი სამყარო უეცრად ჩაქვრა და მხოლოდ ერთი ბავშვი დარჩა თეთრებში,ტირის...დემონს ისევ აღეძვრა მადა და სითეთრესთან ნელ-ნელა გაჩნდა.
ბავშვი იხმარა დიდმა ურჩხულმა და მტირალი თავისივე სისხლში ტივტივებდა.
ქვეყანაში სიბოროტე გრძელდებოდა,სისხლი მიწაზე დედდებოდა.ბავშვი თეთრებში სხვებს ემონებოდა,გულებს ჭამდა და ვერ ხვდებოდა.
როცა ხალხი სიწმინდეს მოიკლავს გულში,ღალატი დარჩება ქვეყანაზე მხოლოდ.