როგორ არ მინდა უნაყოფო იყოს ეს ღამე.
ნეტა დავწერდე,
ავიღებდე  სულის იმ ნაწილს,
რომელიც ახლა შეცვლილია
ამ ქარის გამო,
ამ ღამის გამო,
სიბნელის გამო,
გამო ხმაურის.
დავწერდე რამეს, თუნდაც უაზროს
ისე, უბრალოდ გასახარებალს.
ჰო,  აი ისიც:
სადმე სიჩუმე თუ გესტუმრათ,
ან თუ პირიქით,
გულებს უსმინეთ.
სხვების არა, საკუთარ გულებს.