მემაცდურდნენ თვალები,

      შენი სახის არედან,

თბილად შემომანათეს,

        ანარეკლი მთვარედან.

გაბუტული ტუჩებით,

        მიამბობენ არაკებს,

მიზეზები ჭორიკნებს,

        ჭორებს ალაპარაკებს,

მედიდგულნენ თვალები,

          მღრნიან გულის კარიდან,

დღეს თუ მქვია ერთგული,

          ორგულს მქმნიან ხვალიდან.

მეკუკლუცა ქალი და,

          თვალიც არ ამარიდა,

ნებისყოფაც ჩარჩოდან,

            უვითხავად გავიდა,

ქალებს ასე გჩვევიათ,

              არას იმჩნევთ თავიდან,

გვიან გიციმციმდებათ,

              ანარეკლი მთვარედან.  გ.პ.