ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: თოკო
ჟანრი: პოეზია
24 აპრილი, 2012


„მარტივად…“

ისევ უაზროდ ვზივარ ჩემთვის,
ვუყურებ ფანჯრებს
და ფანჯრებს მიღმა თეთრად ათოვს არეულ ქალაქს...
„-რაც იყო, იყო!.. ყველაფერი წარსულში დარჩეს...“
ვიტყვი და სიტყვებს სევდიანი ღიმილი ახლავს...
ახლა ვზივარ და უძრაობით გავგიჟდე ლამის...
რომ ჩემი გული უშენობით კვდება ამაღამ
შენ არ იცი და...
ეს წყეული დროც ისე გადის
ვერც მოვასწარი გახარება. უკვე დაღამდა...

ისევ წყვდიადში მთვარის შუქი ანათებს ქუჩებს...
(მე მინდა ვიყო ამ ქუჩების მცირე ნაწილი)
სულში ჩაღვრილი მთვარის შუქი ჭრილობებს ურჩენს
ამ გულს, რომელსაც რომ შეგეძლოს გროშად გაყიდდი…

და აღარც მიკვირს, ეს სიშორე...
ისე ძნელია.
მე რომ შემეძლოს...
მოვკვდებოდი უფრო მარტივად,
რადგან სიკვდილიც ამ ტკივილთან არაფერია
რადგან სხეული დარდისაგან ძლიერ დამძიმდა...

მე ვზივარ ახლა...
მარტოსული,
ვიხსენებ იმ დროს,
(ჩვენ ვსეირნობდით ბავშობაში ქუჩაში ორნი)
და მახსოვს შენი ტუჩები და თვალების სითბო
დღეს კი დაგხატე ბოლოჯერ და ამითი მოვრჩი
ყველაფერს, შენთან...
დაგივიწყე...
მიყვარდი მახსოვს
ისე ძლიერად გაგიჟებას ჰქონდა ადგილი...
ახლა კი ვდგევარ ქუჩაში და ფიფქები მათოვს...
და ვიცი კარგო, ცოტახანში სულმთლად გამივლი!...

ისევ დავჯდები ბნელ ოთახში,
ვუყურებ ფანჯრებს
და ფანჯრებს მიღმა თეთრად ათოვს გაყინულ ქალაქს...
„- რაც იყო, იყო!.. ყველაფერი ჩვენს შორის დარჩეს“..
ვიტყვი და ცრემლებს უკანასკნელ ტაეპში ვმალავ...

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები