უხასიათო საღამოა დედი. დღევანდელ
ჩვენს საუბარზე ყურადღება გავამახვილოთ.
მოთოვა დედი,ახლაც თოვს და ისე მღელვარედ...
რაღაცნაირად ზამთარი რომ გავანახევროთ...

ოთხი წელია უშენობის დედი, თუ გახსოვს.
გამოილია ოთახებში შენი სურნელი.
როცა ცხოვრება ამგვარია...როცა უსახსრო,
როცა უსახსრო,უბრძოლველნი ვხდებით სრულებით...

დედი თუ მოხვალ,ისე მოდი,არ გამაფრთხილო
უცრემლოდ დედი,ცრემლი ახლა ბანალურია...
თვალდახუჭული,თვალები რომ არ გავახილო
შენ მოლოდინში,ლუდის ქილით-ბავარიული...