როს თბილისში გადმოგისვრის

უეცარი ქარები,

მერე უკვე გიპოვნი და

-ვეღარ დაემალები...

ჩემი თვალის სინათლეს და

აღელვებულ ნაპირებს,

მოდი, მოდი ჩემო კარგო

თორემ ყვირილს ვაპირებ!...

მოდი თორემ გაიფანტა

ოცნებები ფიფქებად.

უარი თუ დააპირო,

მერე გვიან იქნება.