მე შენ გინატრე და ისევ წვიმდა...

დრო გადიოდა, მე კი გელოდი.

ხმელი ტოტივით ჩამოვტყდი ხიდან

მინდოდა ისევ შემოგხვეოდი.

შენ ჩამიარე ვარდებით ხელში,

ცა მოქუფრული ისევ გაიღო.

და ის ტოტები მე რომ ვიყავი

ნამცეცებივით ქარმა წაიღო...

და იმის შემდეგ ისევ გინატრე,

შენი ნატრული, ქარს შევერევი.

ალბათ ეს ქარიც სადღაც მიმამტვრევს,

შენ კი ვერასდროს ვერ შეგელევი.