ჩემს თავს დავესხი, დღეს თავი ვივნე,
რათა გამეგო: კვლავ თუ ვგრძნობ რამეს.
ვფოკუსირდები ნაცნობ ტკივილზე,
როგორც ერთადერთ რეალობაზე.

თითქოს ნემსით ვჩხვლეტ სიცარიელეს,
ამ ძველისძველი ნაცნობი ნესტრით,
- ვცდილობ შიგ ჩავკლა, მაგრამ იელვებს
მოგონებები - აწმყოსთან შერწყმით.

ასე შეცვლილი, ნეტავ ვიქმენ რად?
ო, მეგობარო, უტკბესო ჩემო...
ვისაც ვიცნობდი ნანახ სიზმრებად,
მათ, ყველას შთანთქავს წარსულის სფერო.

და შეიძლება სრულად გხვდეს წილად,
ეს იმპერია - ნაჭუჭყი ჩემი.
მაგრამ იცოდე! ღალატსაც ვცდი და
მტკივან სენად გულს შემოგიჩდები.

მეც ეკლიანი მმოსავს გვირგვინი,
ჩემი სიცრუის ტახტში მჯდომარეს.
დამტვრეულ აზრებს გულში მივტირი,
ვერ შევაკეთებ რადგან დრონავნებს.

თუმცა მძლავრია დროთა დინება:
ის ყველა გრძნობას ქარდაქარ ფანტავს....
შენ განიცადე გარდაქმნილება,
და მე სწორედაც, კვლავ ისევ აქ ვარ.

და რომ შემეძლოს გავლა ხელახლა
შორ წარსულიდან გავლილი გზების,
მინდა ვიყო ის, ახლა მე რაც ვარ,
სწორ გზას უთუოდ დავისიზმრებდი!







I hurt myself today
To see if I still feel
I focus on the pain
The only thing that's real

The needle tears a hole
The old familiar sting
Try to kill it all away
But I remember everything

What have I become
My sweetest friend
Everyone I know goes away
In the end

And you could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt

I wear this crown of thorns
Upon my liar's chair
Full of broken thoughts
I cannot repair

Beneath the stains of time
The feelings disappear
You are someone else
I am still right here

What have I become
My sweetest friend
Everyone I know goes away
In the end

And you could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt

If I could start again
A million miles away
I would keep myself
I would find a way